هرچند جسم من برگشت ولی روحم هنوز توی کوچه بی نشان بنی هاشم اسیره
روح من هنوز پشت مشبک های بقیع زیارت کبوترانی رو زیارت میکنه که سایبان قبور مطهر ائمه بقیع اند با دیدن مظلومیت امام حسن و حس کردن اونجا نمی دونم از این به بعد چه جوری می خوام دم بگیرم و بخونم........
این عکس هم یه سوغاتی معنوی برای دوستانی که التماس دعا داشتند
برای دومین بار توی این یک ماه دومین باری ست که محرم میشم
بار اول که به کعبه رسیدم فرج امام زمان رو خواستم
امشب اگه زنده باشم و کعبه رو ببینم باز هم فرج رو دعا میکنم
الهی به امید تو
به کوتاهی عمر آدمی
جای همگی خالی
وقت کنم بیشتر می نویسم
اینجا آدم بیشتر هوای امام رضا می کنه
دیروز بعد از نماز صبح وارد مسجدالحرام شدیم و اعمال رو انجام دادیم
جای همه خالی تا چشمم به کعبه افتاد زیر پام خالی شد ناخود آگاه به سجده افتادم
اونجا اگر کسی نخواد هم نمی تونه سجده نکنه
با این که از روز قبل نخوابیده بودم و شب هم توی راه بیدار بودیم با دوستان ولی احساس خستگی نمی کردم
طواف لذت داشت، طواف شیرین بود
در حین طواف به این فکر بودم که روزی امام سجاد چه مناجات هایی کنار این کعبه با خدا داشت
دعای امام سجاد یادم افتاد
" خدایا اگر من را نبخشی شیطان شاد می شود و اگر ببخشی رسول الله"
دور آخر طواف با خودم گفتم حرمت این خانه به مولودشه
اگر علی نبود کعبه معنا نداشت
جای همه خالی سعی صفا و مروه علاوه بر دعای سعی روضه علی اصغر رو برای خود زمزمه کردم
خدا قسمت همه شما بکنه
برای اولین بار دیروز از نزدیک درب خانه منور بی بی رو از نزدیک زیارت کردم
شب گذشته هم با دوستان رفتیم احد چه غمناک بود غمناک
یک شنبه ساعت ۱۲:۰۰ شب پرواز ما به سمت مدینه
به امید خدا در اولین فرصت در مدینه منوره وبلاگم رو به روز می کنم
همه دوستان و آشنایان حلالم کنید
دوست مشهدی عزیزی که می دونم به وبلاگم سر میزنی ولی جواب میل هام رو نمی دی حلالم کن
کنار حرم امام رضا دعام کن کنار مشربه ام ابراهیم مادر امام رضا دعات خواهم کرد
برای همگی دوستان آرزوی سفر عمره با معرفت می کنم
یا علی