بر سر سنگ مزارم بنويس:
زير اين سنگ جواني خفته ست
با هزاران اي كاش
و دو چندان افسوس
كه به هر لحظه عمرش گفته ست
بنويس:
اين جوان بر اثر ضربه ي كاري مرده ست ...
نه بنويس:
اين جوان در عطش ديدن ياري مرده ست ...
جلوي روز وفاتم بنويس:
روز قربان شدن عاطفه در چشم نگار
روز پژمردن گل فصل بهار
روز اعدام جنون بر سر دار
روز خوشبختي يار ...
راستي شعر يادت نرود
روي سنگم بنويس:
آي گلهاي فراموشي باغ!
مرگ از باغچه كوچكمان مي گذرد داس به دست
و گلي چون لبخند مي برد از بر ما
+
نوشته شده در سه شنبه 16 مرداد1386ساعت 8:20 توسط یلدا
|
